Les belles images van Simone de Beauvoir — analyse van schijn en wezen
Dit werk is geverifieerd door onze docent: 23.01.2026 om 2:11
Soort opdracht: Analyse
Toegevoegd: 18.01.2026 om 11:44
Samenvatting:
Ontdek hoe Simone de Beauvoir in Les belles images het spanningsveld tussen schijn en wezen analyseert en leer over maatschappelijke druk en identiteit. 📚
Inleiding
Simone de Beauvoir (1908-1986) is in het Europese literaire landschap een bepalende figuur. Als filosofe, schrijfster en feministe weet zij als geen ander de diepere lagen van de menselijke ervaring bloot te leggen. Met haar roman *Les belles images* keert zij terug naar een thema dat haar oeuvre doordrenkt: het spanningsveld tussen uiterlijk vertoon – de zogenaamde “mooie plaatjes” – en de interne verscheurdheid van het individu. Ook in Nederlandse literatuur en maatschappij zijn deze thema’s voortdurend actueel; denk aan de maatschappelijke druk om te voldoen aan heersende normen, zowel op school als in het gezin.In deze essay zal ik analyseren hoe De Beauvoir in *Les belles images* de scheidslijn tussen schijn en wezen, façade en werkelijkheid, onderzoekt. Besproken wordt hoe de personages – met name Laurence en haar familie – functioneren binnen vastomlijnde sociale kaders, terwijl hun persoonlijke verlangens en angsten brandend onder de oppervlakte sluimeren. Door stil te staan bij de historische context, de karakterontwikkeling en de literaire stijl, probeer ik recht te doen aan de complexiteit van het boek en zijn blijvende maatschappelijke relevantie – ook voor Nederland vandaag.
*Les belles images* draait om het leven van Laurence, haar gezin en haar intieme relaties, waarin de schijnbaar zorgeloze bovenlaag barstjes begint te vertonen. Hoewel alle ingrediënten voor een geslaagd leven aanwezig lijken – rijkdom, status, een harmonieus gezin – wringt er diep vanbinnen iets wat zich niet laat negeren. De roman bouwt zorgvuldig spanningen op die uitnodigen tot kritische reflectie over hoe mensen, vooral vrouwen, hun plaats moeten vinden in een samenleving waarin uiterlijk vaak zwaarder weegt dan innerlijke waarheid.
Context en Achtergrond
Simone de Beauvoir’s Filosofische Achtergrond
De Beauvoir wordt vaak gezien als het gezicht van het existentialisme naast Jean-Paul Sartre, met wie ze nauw samenwerkte. In haar bekendste werk, *Le deuxième sexe*, pleit ze voor de autonomie van de vrouw en het belang van keuzes maken, ondanks bestaande sociale beperkingen. Deze filosofische ideeën doordesemen natuurlijk ook *Les belles images*. Het motief van existentiële vrijheid en het verlies daarvan is alomtegenwoordig; de personages botsen voortdurend op de grenzen van hun omgeving en sociale rollen.Setting van het Verhaal
De contrasten tussen locaties dragen bij aan de thematiek. Het huis in Feuverolles is landelijk, traditioneel: een plek waar generaties samenkomen, vergelijkbaar met de huizen van literaire families als in *Het Bureau* van J.J. Voskuil of in de romans van Maarten 't Hart, waarin de omgeving vaak symbool staat voor een verlangen naar geborgenheid. Het stijlvolle appartement in Parijs, daarentegen, ademt moderniteit en luxe, maar ook een zekere leegheid. Hier zien we duidelijk een verwijzing naar de breuk tussen natuur en stad, eenvoud en materiële welstand – thema’s die ook de Nederlandse literatuur en samenleving beïnvloeden, waar de tegenstelling tussen Randstad en platteland nog altijd actueel is.Maatschappelijke Verwachtingen
In het Frankrijk van de jaren zestig begint de traditionele rolverdeling te wankelen: vrouwen krijgen meer stem, maar de druk om zowel een ‘perfecte’ moeder als een aantrekkelijke echtgenote te zijn, blijft groot. De Beauvoir toont de gevolgen van die dubbele last. Dit is niet vreemd in de Nederlandse context, waar in de jaren zestig en zeventig juist het verzet tegen traditionele gezinsstructuren een katalysator werd voor literatuur én sociale hervormingen (denk aan de Tweede Feministische Golf).Personages en hun Psychologische Diepgang
Laurence: Hoofdpersonage vol Spanning
Laurence belichaamt de moderne vrouw die haar leven ogenschijnlijk moeiteloos inricht volgens het boekje: een goed huwelijk, succesvolle carrière, twee dochters. Toch voelt zij zich verscheurd tussen de loyaliteit aan haar familie en haar behoefte aan zelfontplooiing, wat onder meer tot uiting komt in haar affaire met Lucien. Zij leeft in constante spanning tussen plicht en verlangen, vrijheid en geborgenheid. Haar situatie roept vergelijkingen op met hoofdpersonages uit Nederlandse romans als *Eline Vere* van Louis Couperus, die ook gevangen zit tussen sociale verwachtingen en individuele verlangens.De Dochters: Catherine en Louise
Catherine worstelt met vragen over dood, honger en het lijden in de wereld, gevoed door nieuwsberichten en gesprekken over maatschappelijk onrecht. Haar nachtmerries tonen aan dat kinderen de wereld om zich heen meer doorzien dan volwassenen vaak denken; ze zetten zich af tegen het beschermde milieu waarin ze opgroeien. Louise, jonger en onbezorgd, representeert het verlangen naar speelsheid en het onbewuste genieten van het nu. Dit contrast tussen zussen illustreert hoe verschillend mensen omgaan met existentiële angst.Jean-Charles: Symbool van Rationaliteit en Distantie
Laurences echtgenoot Jean-Charles is rationeel, nuchter en voorspelbaar: een man die zijn gezin financieel (en qua reputatie) beschermt, maar emotioneel afstandelijk blijft. Zijn reacties op onverwachte gebeurtenissen, zoals het auto-ongeluk, laten zien hoe hij de controle tracht te behouden, terwijl de echte gevoelens onderdrukt blijven. In zijn koele benadering is hij herkenbaar voor lezers uit de nuchtere Nederlandse cultuur, waar discussies over gevoel versus verstand nog altijd de boventoon voeren.Dominique, de Moeder: Kwetsbaarheid en Overdracht
De relatie van Dominique met Gilbert toont een generatie die ogenschijnlijk alles op orde had, maar die uiteindelijk ook worstelt met verlies en teleurstelling. Dominique’s ineenstorting geeft aan dat de pijn van onvervulde verlangens binnen families wordt doorgegeven. In Nederlandse contexten zijn dergelijke moeder-dochterlijnen een terugkerend thema, zoals zichtbaar in werken van Hella S. Haasse.Gilbert en Lucien: Externe Invloeden
Gilbert staat voor opgedirkte schone schijn, losbandigheid en moreel verval, terwijl Lucien juist de aantrekkingskracht vertegenwoordigt van het onbekende en onbeperkte. Beide mannen belichamen de krachten die de familie uit evenwicht brengen en dwingen individuen hun grenzen te heroverwegen.Thematische Analyse
De schijn van perfecte levens: façade versus realiteit
Het huis van Laurence is een toonbeeld van orde en harmonie, maar deze rust is slechts oppervlakkig. Net als in romans als *Twee vrouwen* van Harry Mulisch worden diepe wonden zorgvuldig toegedekt. Beauvoir onthult stap voor stap hoe de maatschappij individuen aanzet een ‘mooi plaatje’ te tonen, ook als er van binnen chaos en verdriet huizen.Existentiële vragen en betekenis
Vooral Catherine wordt geconfronteerd met de weerzinwekkende kanten van de wereld, bijvoorbeeld door beelden uit het nieuws – zoals hongerende kinderen uit de Derde Wereld. Hier rijst de vraag: is het mogelijk authentiek te leven in een wereld die voortdurend vraagt om aanpassing? Ook Laurence worstelt met dit dilemma, balancerend tussen haar verschillende rollen.Vrouwelijke autonomie en dubbele moraal
De mogelijkheid van Laurence om voor een ander leven te kiezen wordt beperkt door zowel expliciete als impliciete sociale normen. Ze fungeert als spiegel voor generaties vrouwen, zoals besproken in Nederlandse feministische literatuur van Anja Meulenbelt (*De schaamte voorbij*). Moederschap, seksueel verlangen en intellectueel werk botsen met elkaar, wat leidt tot een identiteitscrisis.Sociale klasse, materialisme en vervreemding
De personages zijn financieel gezegend, maar vinden ondanks hun rijkdom geen geluk. Materiële overvloed zorgt er eerder voor dat er een wig ontstaat tussen binnenwereld en buitenwereld. Dit thema doet denken aan het werk van Jan Siebelink, waar het verlies van spiritualiteit en menselijke verbinding centraal staat.Familiaal conflict en verzoening
Binnen het gezin sluimeren onderhuidse conflicten: onbegrip, afgunst en eenzaamheid. De beschrijving van kerst als moment van confrontatie staat symbool voor het besef dat ware toenadering alleen mogelijk is als men de maskers laat vallen. Laurence’s reis naar Griekenland vertegenwoordigt het verlangen naar afstand en reflectie.Stilistische Kenmerken
Perspectief en structuur
De keuze om het verhaal te vertellen via Laurence’s perspectief maakt de lezer deelgenoot van haar ambivalentie. De Beauvoir weet dialogen af te wisselen met indringende, soms fragmentarische gedachten, waardoor de innerlijke spanning nooit uit beeld verdwijnt. Dit procedé herinnert aan romans van Nederlandse bodem, zoals *Publieke werken* van Thomas Rosenboom, waarin het persoonlijke en het maatschappelijke eveneens samenvloeien.Symboliek en motieven
De open haard, de tuin, het kasteel: plekken van samenzijn en bescherming, maar ook van isolatie. Het motief van het ongeluk wijst op het verlies van schijnbare controle – een universeel gegeven. Reclamebeelden in de roman vervullen een dubbele rol als spiegels van het maatschappelijke ideaalbeeld.Taalgebruik
De nuchtere, zuivere stijl van De Beauvoir benadrukt juist door zijn eenvoud de tragiek. De contrasten tussen wat personages zeggen en denken, creëren een gevoel van gespannenheid dat in veel literaire werken uit de Lage Landen terug te vinden is.Conclusie
*Les belles images* is een subtiele, maar nietsontziende dissectie van het moderne gezinsleven. De roman legt bloot hoe mensen, gedwongen door sociale verwachtingen, zichzelf en elkaar maskeren. De werkelijke strijd speelt zich vanbinnen af: verlangen naar authenticiteit versus angst voor afwijzing.De roman is ook vandaag nog relevant. Thema’s als sociale druk, identiteitsvragen, en het belang van authenticiteit resoneren bij scholieren, studenten, en gezinnen in Nederland. De oproep van De Beauvoir om eigen façades los te laten en eerlijk naar binnen te kijken blijft uitdagend maar noodzakelijk.
*Les belles images* biedt geen makkelijke oplossing, maar maakt zichtbaar hoe complex en menselijk het leven achter de façades is. Simone de Beauvoir nodigt lezers uit tot kritisch zelfonderzoek – een les die nog altijd van onschatbare waarde is in een samenleving waarin schijn soms belangrijker lijkt dan wezen.
Aanbevelingen voor verder lezen
- Vergelijk *Les belles images* met andere existentialistische romans, zoals *La Nausée* van Sartre of *De donkere kamer van Damokles* van Willem Frederik Hermans, voor een verdiept begrip van innerlijke strijd en realiteit. - Let bij het lezen van eigentijdse romans, zoals van Griet Op de Beeck, op hoe familiedynamiek en groepsdruk levensecht worden neergezet. - Zoek in de Nederlandse literatuur naar vrouwelijke auteurs die – net als De Beauvoir – de botsing tussen individu en samenleving centraal stellen, bijvoorbeeld Renate Dorrestein of Simone van der Vlugt.Einde
Beoordeel:
Log in om het werk te beoordelen.
Inloggen